Waarom 0,1°C het verschil maakt tussen een meesterwerk en een puinhoop
Wanneer je werkt met borosilicaat- of kwartsglas van laboratoriumkwaliteit, moet je zeer voorzichtig zijn. Eén verkeerde beweging tijdens het aanbrengen van de juiste temperatuur kan ertoe leiden dat het glas een soort tijdbom wordt.
Daarom controleren we niet zomaar de temperatuur. We gebruiken infraroodsenoren met een resolutie van 0,1°C. Want bij dit soort werkzaamheden wordt het glas niet alleen heet – het bereikt ook een kritiek punt waarop de interne spanningen ofwel verdwijnen, of anders voor altijd vast blijven zitten.
Het nachtmerrieachtige gevolg van ‘onzichtbare barsten’
Glasmateriaal is prikkelbaar: het zal zich oneffen uitrekken of samentrekken als je de koelingsnelheid niet goed regelt. Als de sensoren maar twee of drie graden afwijken van de juiste waarde, wordt er permanente spanning in het glas gecreëerd. Je ziet dit niet zodra het glas in de oven ligt; het ziet er dan perfect uit. Maar zodra het in contact komt met een chemisch middel of er een kleine temperatuurverandering optreedt in het laboratorium? Dan kan het glas breken.
Het is een triest manier om een project te verliezen.
Stop met het gebruik van gewone IR-sensors
De meeste commerciële IR-sensors die er op de markt zijn, zijn te onnauwkeurig voor dit soort werk. Ze hebben meestal een tolerantie van ±1°C. Dat klinkt nauwkeurig, maar wanneer je probeert de temperatuurverschillen in een complex geheel vast te stellen, is dit te onnauwkeurig. We gebruiken liever sensoren met een resolutie van 0,1°C. Dit geeft ons de precisie die nodig is om de juiste temperatuur te bepalen.
De nadelen (want er zijn altijd nadelen)
Hoge nauwkeurigheid vereist meer dan alleen maar het richten van de sensor. Transparant glas vormt een groot probleem voor IR-sensors, omdat het deels transparant is. Als je de sensor recht op het glas richt, meet je waarschijnlijk alleen de temperatuur van de wanden van de oven.
Om dit op te lossen, gebruiken we een laag met hoge emissie of een klein matt label op het oppervlak van het glas. Het lijkt misschien een klein detail, maar het is de enige manier om de geproduceerde cijfers echt te kunnen vertrouwen.